یک مسئول ایرانی که از اواخر دهه ۵۰ و اوایل دهه ۶۰ شمسی با شهید مغنیه ارتباط گسترده ای داشته می گوید:
یک مسئول ایرانی که از اواخر دهه ۵۰ و اوایل دهه ۶۰ شمسی با شهید مغنیه ارتباط گسترده ای داشته می گوید:
«هربار که با او دیدار حضوری داشتم یا تلفنی حرف می زدیم، یاد خدا می افتادم. حاج عماد هرکاری می کرد برای خدا می کرد.
خوش مشرب، خوش برخورد و با اخلاق بود. خدا در همه جای زندگی اش حضور داشت. لبخند از صورتش محو نمی شد
حاج عماد نمونه بارز تواضع و شکسته نفسی بود و همیشه آمادهٔ شهادت بود….